E hënë, 10.12.2018
Impresum - Marketing - Arkiva - Kontakt

Yll Press

Në shënjestër janë gazetarët e huaj, me qëllimin e vetëm për t’i penguar që t’i tregojnë botës imazhet e protestave dhe atë çka po ndodh në Egjipt. Këtë ka vendosur ta bëjë me të gjitha mënyrat: arrestime, plagosje, persekutime, sekuestrim materialesh, pyetje dhe zhdukje misterioze.
Egjipt, nis “gjuetia” ndaj gazetarëve të huaj






Ndërsa vendi po zhytet në kaos çdo orë e më tepër, Mubarak tashmë i ka të qarta idetë e tij, si dhe faktin se dëshiron të largohet në shtator, atëherë kur të mbarojë detyrën. Në shënjestër tani është sulmi ndaj gazetarëve të huaj, me qëllimin e vetëm për t’i penguar t’i tregojnë botës imazhet e protestave dhe atë çka po ndodh në Egjipt. Këtë ka vendosur ta bëjë me të gjitha mënyrat: arrestime, plagosje, persekutime, sekuestrim materialesh, pyetje dhe zhdukje misterioze.

Mes “kriminelëve” të rrezikshëm që përfunduan në pranga gjatë kësaj jave ishin edhe dy reportere të “Uashington Post”: korrespondentja e zyrës së Kajros për këtë të përditshme, Leila Fadel, dhe fotografja Linda Davidson. Me pak fjalë Mubarak nuk kërkon të ketë dëshmitarë. Televizionet dhe gazetat po i shkaktojnë shumë dëme ndaj duhen hequr sysh të gjithë dhe menjëherë. Prej ditësh ekziston një klimë e keqe, por sulmi i vërtetë ndaj gazetarëve ndodhi në mesjavë: vetëm pak orë pasi bota kishte lexuar dhe kishte parë atë çka kishte ndodhur në “sheshin e revoltave” mes mbështetësve të Mubarakut dhe protestuesve antiqeveritarë. Duhej që bota të shihte sa më pak nga ajo që po ndodhte, ndaj për këtë arsye ishte e domosdoshme që fajtorët e mediave ndërkombëtare, gazetarë, kameramanë, fotografë të shtyheshin sa më larg nga zona e revoltave. Duhet të ketë mjaftuar një telefonatë për menaxherin e përgjithshëm të “Ramses Hilton”: “Përzini sa më shumë të jetë e mundur, është urdhër”.

Hoteli në fjalë ndodhet vetëm disa dhjetëra metra larg sheshit kryesor “Tahrir”. Madje është aq afër sa nga katet e tij më të larta mund të dallohet qartësisht gjithçka që ndodh në atë shesh. Pak ditë më parë, një numër i madh gazetarësh mediash të huaja, edhe pse kishin zgjatur qëndrimin e tyre në hotel, u detyruan të largoheshin nga dhoma. Ata u nxorën jashtë me dhunë, ndërsa nga sheshi dëgjoheshin të shtënat. Protestat nuk shërbyen për asgjë. “Na vjen keq, por nuk kemi më dhoma”, ishin këto disa nga gënjeshtrat që punonjësit e hotelit u detyruan të thoshin. Të dërguarit e televizioneve italiane u detyruan të merrnin taksi e të drejtoheshin për në “Marriot”, në anën tjetër të lumit, por edhe një zonë shumë më e qetë. E nëse arritën të gjallë në destinacion për këtë duhet të falënderojnë shoferin e tyre që i kaloi kontrollit e njerëzve të Mubarakut falë CD me himnin kombëtar egjiptian, zëri i së cilës ishte ngritur deri në fund.

Me pak fjalë ishte shumë e rrezikshme të nxirrje “hundën” jashtë “Hilton”-it që ndodhet në zonën më të nxehtë të Kajros e që tani, për fat ndodhet nën kontrollin e skuadroneve besnike të faraonit. Kush e ka bërë në shumë raste është ndaluar, përndjekur dhe nënshtruar pyetësorëve. Rosa Mollo, fytyra e njohur e televizionit spanjoll, u sulmua dhe u grabit keqas. Për t’u mbrojtur iu desh t’u kërkonte ndihmë ushtarëve, por që më parë iu desh të dorëzonte gjithçka që kishte me vete. Të njëjtin fat pësuan edhe dy kolegë brazilianë të “O Globo” dhe “Estado de S. Paolo”, edhe ata të detyruar të dorëzonin regjistruesit dhe telekamerat. Por këto nuk janë asgjë nëse marrim parasysh goditjen me thika, viktimë e të cilit ishte gazetari grek i së përditshmes “Kathimerini”, Petros Papacostantinou. Por më e keqja ishte zhdukja misterioze e reporterit suedez të “SVT TV”, Bert Sundstrom, dhe të kolegut të tij belg, Surge Duimont, të “Le Soir”. Dumont, që më parë ishte sulmuar, u arrestua nga një grup të panjohurish. Pastaj mbi këtë çështje ra qetësia dhe kanë kaluar dy ditë dhe rreth tij nuk ka më lajme. Në gjithë këtë kaos kanë humbur edhe gjurmët e Dan Willimas të “Human Rights Watch”.

Një tjetër gazetar suedez u godit me thika dy net më parë, ndërsa dy gazetarë turk, një reporter televiziv dhe një fotografe, u kërcënuan dhe u rrahën. I njëjti fat edhe për një grup gazetarësh holandezë. Një tjetër trupë e një televizioni të njohur spanjoll u mor me forcë dhe u çua drejt e në Ministrinë e Punëve të Brendshme. Me pak fjalë janë në vendin e gabuar në kohën e gabuar, diku ku nuk duhet të jenë, pasi diçka e tmerrshme pritet të ndodhë. Ai shesh që kërkon me insistim kokën e Mubarakut, që nuk ka ndërmend të largohet, do të shohë të tjera ditë të dhunshme që do t’i tregohen botës. Ndoshta kjo është arsyeja se pse faraoni i Egjiptit kërkon t’ia largojë: thjesht sepse nuk do t’i tregojë botës se për të mbajtur pushtetin është i aftë për çdo gjë. Bandat e plaçkitësve nuk kanë arritur ende të hyjnë brenda hotelit, ku thuajse qëndron pjesa më e madhe e gazetarëve të huaj, por ata të Mubarakut po. Ata hyjnë pa problem, kur dhe ku të duan. “Më erdhën në dhomë. Kërkonin kompjuterët dhe mjetet e tjera teknike. Ato që kisha m’i morën, sepse, sipas tyre, lidheshin me çështjet e sigurisë”, tregon një gazetare argjentinase.

Mjafton vetëm pak të nxjerrësh kokën në dritare dhe kjo mund të ngjallë dyshime dhe të bëjë që dikush të hyjë në dhomën tënde për të parë nëse ke xhiruar ndonjë imazh komprometues. Pastaj nëse zbret në hollin e hotelit, dhe hedh vështrimin jashtë e sheh që janë thuajse të gjithë të rrethuar. Në hyrje të hotelit qëndrojnë dy tanke dhe një grup ushtarësh, por përshtypja e parë që të krijohet është se janë aty për të mbrojtur ndërtesën më parë se ata që ndodhen aty. Ishte thuajse mesnatë kur dje rreth 300 gazetarë gjermanë, francezë dhe spanjollë i nxorën nga dhoma me forcë. I hipën në dy makina të blinduara të ushtrisë egjiptiane dhe i transferuan në hotel “Marriot”, në ishullin e Zamalekut, shumë më larg nga sheshi i përplasjeve. Shenja të këqija mbi atë që mund të ndodhë në orët në vazhdim. Sulejman u tregua i qartë në atë çka tha: “Mubarak nuk ka ndërmend të largohet. Këtë do e bëjë kur të vijë koha dhe me dinjitet”.

Publikuar: 06.02.2011 | 01:39
Lexuar: 1937 herë
Printo PDF format Shto në,..

Komentet
isabelle dhe ismajl qerimi (09/02/2011 00:40:17) ju lutem lexhone me vemendje shkeljet e drejtave te njeriute që bëhen ndaj shqiptarve në zvicer , shikone artikulin më poshtë, ZVICRANET U MUNDUNË QË TË MA MARIN JETEN TEKNIKISHTE DERI NË ATË MOMENTIN QË MË SULMUNË NË PRAG TË DERES Me MASKA E TË ARMATOSTË DHE SHUMË HERE ATONTATE ME KANË BËRE PSE NGRITA ZËRIN NË TË GJITHA INSTITUCIONET BOTRORE ,PËRE DREJTAT E MIA JU LUTEM TË GJITHË GAZETARVE SHQIPTARE QË TA RUJNË KITE ARTIKULË NESE MË NDODHE DIQKA QË TA PUBLIKONI,PSE E THEMË KËTE VETUMË PARA NJË MUJË GRUJA IME JU PRGADITE NJË AKSIDENTE TEKNIKË.QË KA QENE ME DJALË DHE ME NIPIN TIMIN NË KERRE.PSE ZVICRA NUKU U MSUA QË TE FLASUMË PËR TA QDOHERE E GJUNË GURIN DIKUND TJETER QË MOSE TË FLASUMË PËR TA.....TA KINI ME DIJE NESE NA NDODHE DIQKA FAMILJES TIME TË JINI TË LAJMRURE DOSJA E IME KOMPLETE GJINDET NË QEVERIN E KOSOVES KONKRETISHTË NË ZYREN E HASHIMË THAQIT KRYEMINISTRIT TË KOSOVES GJITHË ASHTU AMBASADORI I KOSOVES NË ZVICER. TË GJITHA PROVAT I KANË MBASE NJË ANKETE PRIVATE QË E KINA BËRE ME NDERIME ismajl QERIMI.dhe ISABELL qerimi..........
Dieu bénisses USA et L'Europe! Car mon peuple aujourd’hui ce sens libre et en paix, grâce à votre justice, ainsi puisse moi-même et ma famille le devenir prochainement avec votre aide.Voilà une parti de ma vie depuis le 22 septembre 2004. Comment peuvent t'ils autoriser les crimes après crimes.
[Reklamimi nuk është i lejuar]?u=[Reklamimi nuk është i lejuar]?id=6005

Ndalohet përdorimi i gjuhës denigruese dhe fjalëve ofenduese ndaj individëve dhe ndaj grupeve specifike, si dhe komentimet që s`kanë të bëjnë me temën e artikullit. Moderatorët mbajnë të drejtën e fshirjes së komenteve që thyejnë rregullat e komunikimit.
Emri:
Email adresa:
Komenti:















Developed by: Just5 Studio
Rss furnizime