E mërkurë, 12.12.2018
Impresum - Marketing - Arkiva - Kontakt

Yll Press

NGA ARYN BAKER, JAY NEWTON-SMALL
Kulti i Asadit







Për ta kuptuar njeriun kundër të cilit presidenti Barak Obama deri dje kërkonte miratimin e Kongresit- dhe mbështetjen ndërkombëtare- për ta ndëshkuar për krimet që ka bërë kundër popullit të vet, duhet të kthehemi pas në kohë, në 26 qershor 1980, momenti kyç i rinisë së Bashar Asadit. Ai ishte vetëm 14 vjeçar kur dega siriane e Vëllazërisë Myslimane u përpoq të vriste të atin Hafez, presidenti i vendit. Teksa Asadi i vjetër po priste të përshëndetej me një delegacion të huaj në pallatin qeveritar për të ftuarit e huaj në Damask, atentatorët hodhën granata dore dhe shtinë me mitralozë mbi presidentin. Ky mbijetoi, e madje thuhet se shtyu me shkelm një granatë. Ajo që nuk mbijetoi, ishte Vëllazëria.

Ajo që ndodhi atë ditë dhe dy vitet në vazhdim, ndikuan thellësisht mbi rioshin që me kohë, dhe pa e pritur askush, do të merrte vendin e babait. Regjimi e goditi furishëm Vëllazërinë, me forcë vdekjeprurëse dhe një fushatë masive arrestimesh, torturash, zhdukjesh dhe vrasjesh ekstra-gjyqësore. Në vitin 1982, Hafez Asad, anëtar i pakicës alavite myslimane, bëri sforcimin final për ta hequr qafe Vëllazërinë nga Siria, anëtarët e së cilës vinin nga shumica sunite e popullsisë. Me një sulm brutal mbi bastionin e tyre në Hama, një qytet antik 215km në veri të Damaskut, ushtarakët rrafshuan xhamitë dhe karvan-sarajet që datonin që në epokën e lindjes së Islamit. Lagje të tëra u sheshuan nga buldozerët, diku tek 10-30 mijë njerëz u vranë. E gjithë udhëheqja e Vëllazërisë u likuidua, e po ashtu dhe familjet e tyre. Në një raport mbi masakrën, grupi i të drejtave të njeriut Amnesty International theksoi se ushtarët e qeverisë paskëshin hedhur gazin vdekjeprurës cianid nëpër shtëpitë e dyshimta, duke shfarosur gjithçka e gjithkënd pa dallim.

Për një sy të jashtëm, shkatërrimi i Hamas ishte një krim i llahtarshëm kundër njerëzimit, ku nuk mungoi gazi helmues kundër civilëve të pambrojtur, një vepër e dënuar ndërkombëtarisht që pas Luftës së Dytë Botërore. Por djaloshi Asad, sipas disa njerëzve që e njohin mirë, i pa veprimet e babait Hafez nën një dritë krejt tjetër. Nëse Siria e unifikuar dhe regjimi me dominancë alavite duhej të mbijetonin, çdo shenjë rebelimi duhet goditur që në rrënjë, mësoi ai nga i ati. Çdo sinjal kundërshtie përbën një kërcënim serioz që duhej shpëlarë me forcë dhe sa më shpejt; në dreq vafshin ligjet ndërkombëtare.

Tre dekada më vonë, Bashari që bëri 48 vjeç më 11 shtator, po bën një luftë civile në stil mjaft të ngjashëm me Hafezin. Ushtria e tij po rrafshon qytetet siriane në duart e rebelëve kryengritës – të cilët në shumicë janë sunitë – dhe forcat e tij po masakrojnë kundërshtarët e armatosur njësoj si civilët. Shifra e viktimave nga fushata e Basharit i kalon të 100 mijët në dy vite e gjysmë luftë; duke eklipsuar kështu me të tepërt viktimat e Hafezit gjatë fushatave kundër Vëllazërisë. E po ashtu, Bashari ja ka kaluar të atit edhe në përdorimin e armëve kimike të shkatërrimit në masë: Sipas administratës së Obamës dhe qeverive të tjera si Britania, Franca e Turqia, më 21 gushtin e kaluar ushtria e Asadit ndërmori një ofensivë me armë kimike kundër disa lagjeve të kontrolluara nga rebelët në Damask, duke vrarë deri në 1400 vetë.

Por ndërsa Hafezi mori vetëm disa vërejtje ndërkombëtare për sulmin në Hama, Bashari po përballet me mundësinë e sulmeve ajrore ushtarake amerikane. Në Uashington, ligjvënësit ende debatojnë mbi përgjigjen e duhur ndaj këtij sulmi kimik mbi civilët; a është ende në plan një goditje e vetme, për ta bindur atë të mos përdorë më këto armë, apo duhet një sulm vendimtar për ta nxjerrë jashtë loje ushtrinë e regjimit, e kësisoj për t’u dhënë shans rebelëve që ta rrëzojnë nga pushteti? Në Damask, reagimi mbeti refuzues dhe sfidues. Në intervistën e tij për francezen le Figaro, Asadi e cilësoi Obamën “të dobët” dhe paralajmëroi se sulmi kundër tij do destabilizonte krejt Lindjen e Mesme. Nga ana tjetër, ai e hodhi poshtë idenë e një negocimi politik me rebelët, duke thënë se “në masën 80 apo 90%, ata janë terroristë të lidhur me Al Kaedën”. E vetmja marrëveshje me ta, është shfarosja, tha Asadi. Ata pak dëshmitarë perëndimorë në Damask, kanë pohuar se këto ditë ushtria po lëvizte dhe zhvendoste asetet e veta ushtarake mes zonave civile, në pritje të sulmeve ajrore perëndimore.

Dhe në qytetin ku babai i tij Hafez i mbijetoi një atentati, i biri është i bindur se do mbijetojë ndaj armiqve, të brendshëm dhe të jashtëm. Zyrtarë dhe të afërm të diktatorit, thonë për Time se Bashar beson që lufta civile është një përsëritje e betejës së të atit kundër Vëllazërisë Myslimane. “Fanatikët myslimanë për pak e vranë babanë e tij, dhe ata janë rikthyer”, thotë një ish zyrtar i regjimit që ende mban lidhje me Asadët, “ai beson se është bastioni i fundit i rezistencës kundër kërcënimit terrorist islamik. Nuk e vret shumë mendjen nëse populli i vet mund ta quajë vrasës këto 10 vjet, sepse e di për pas 100 vjetësh do ta quajnë hero”.

Publikuar: 21.09.2013 | 01:47
Lexuar: 1234 herë
Printo PDF format Shto në,..

Komentet

Ndalohet përdorimi i gjuhës denigruese dhe fjalëve ofenduese ndaj individëve dhe ndaj grupeve specifike, si dhe komentimet që s`kanë të bëjnë me temën e artikullit. Moderatorët mbajnë të drejtën e fshirjes së komenteve që thyejnë rregullat e komunikimit.
Emri:
Email adresa:
Komenti:















Developed by: Just5 Studio
Rss furnizime